Toen ik voor het eerst Kaiserschmarrn proefde, viel meteen op hoe anders het eruitzag dan een gewone pannenkoek. Het was in stukjes gescheurd, licht goudbruin gebakken en bestrooid met poedersuiker. Alleen al de geur van warme boter en zoet deeg maakte het heel aantrekkelijk.
Bij de eerste hap merkte ik hoe luchtig en zacht het gerecht was. De buitenkant had een klein beetje krokantheid, terwijl de binnenkant heel fluffy bleef. Dat contrast maakte het extra lekker. De poedersuiker gaf precies genoeg zoetheid zonder dat het te zwaar werd.
Wat ik ook lekker vond, was de combinatie met appelmoes of pruimencompote. De frisse, fruitige smaak paste heel goed bij het warme en zoete deeg. Daardoor smaakte het niet alleen als een dessert, maar ook als echt comfortfood.